زمینه و هدف: صنعت آب و فاضلاب کشور در افقی 20 ساله (1384 ~ 1404)، چشم اندازهای مطلوب خود را تعریف کرده است که مهم ترین آن دسترسی و برخورداری %60 جمعیت شهری به سامانه های جمع آوری و تصفیه فاضلاب می باشد. هدف این مطالعه ارائه وضعیت موجود مدیریت فاضلاب شهری در ایران و اجرای طرح های ایجاد شبکه جمع آوری و ساخت تصفیه خانه فاضلاب و شناسایی مهم ترین محدودیت ها بر سر راه اجرای این طرح ها می باشد.روش کار: پرسشنامه هایی به شرکت های آب و فاضلاب 1016 منطقه شهری ارسال گردید، به طوری که نتایج ارائه شده در این مقاله بر اساس محتویات پرسشنامه ها می باشد.یافته ها: نتایج این مطالعه بیانگر آن است که در حال حاضر دو روش چاه جاذب و شبکه جمع آوری برای مدیریت فاضلاب انسانی و چهار روش چاه جاذب، شبکه جمع آوری و معابر عمومی با/ بدون جوی، جهت مدیریت فاضلاب بهداشتی بکار گرفته می شود. در حال حاضر در ایران در حدود 18% مناطق شهری، بخشی از شهر تحت پوشش شبکه جمع آوری فاضلاب می باشند که بسیار کمتر از کشورهای با درآمد متوسط است. با این حال با تکمیل طرح های در حال اجرا، این مقدار به میزان 19% افزایش می یابد و به %37 می رسد. همچنین در 19.09 درصد از کل مناطق شهری طرح های ساخت تصفیه خانه در حال اجراست.نتیجه گیری: مدیریت کنونی فاضلاب در %42.47 شهرها برای بیش از %50 سطح شهر و در %52.42 شهرها برای بیش از 50% جمعیت شهری ایجاد مشکلات حاد ناشی از آن می باشند. جهت تکمیل پروژه های در حال اجرا محدودیت هایی هم وجود دارد که مهمترین آنها جنس نامناسب زمین و کم عرض بودن معابر می باشد.

در شهرهای ساحلی دفع فاضلاب خام شهری یا پساب تصفیه مقدماتی به داخل دریا و اقیانوس از نظر اقتصادی به صرفه تر از تصفیه ثانویه فاضلاب می باشد. در این روش، فاضلاب به وسیله لوله هایی در فاصله ای دور از ساحل در ته دریا در چند نقطه توسط دیفیوزر تخلیه می گردد. امروزه بسیاری از محققان و صاحب نظران، گزینه تخلیه به دریا را برای شهرهای ساحلی در مقایسه با سایر روش های تصفیه، گزینه مطلوب می دانند. هدف از ارایه این مقاله معرفی این گزینه به عنوان یک روش دفع فاضلاب و ملاحظات اساسی در طراحی آن با توجه به خصوصیات مختلف دریا از قبیل شوری، دانسیته، درجه حرارت، لایه بندی و نوع جریان می باشد. به علاوه طراحی این سیستم در شرایط بحرانی که فاقد جریان مناسب است و لایه بندی حرارتی نیز وجود دارد مرور می گردد. این تحقیق با استفاده از مطالعات کتابخانه ای، جستجوی اینترنتی و ملاحظات سازه ای در کشورها و شهرهای ساحلی مختلف جهان به دست آمده است. هم چنین طراحی این سازه در بحرانی ترین شرایط دریایی مورد بررسی قرار گرفته است. در این روش دفع، علاوه بر این که فاضلاب تحت شرایط ترقیق اختلاط و پارامترهای طبیعی تصفیه می گردد، مناطق حساس ساحلی که به منظور شنا و فعالیت های ماهی گیری به شمار می رود از آلاینده های مختلف در امان می باشند. معمولا هیچ استانداردی برای خروجی فاضلاب از دیفیوزرهای تخلیه از نظر پارامترهای DO، BOD، کلیفرم و مواد مغذی در منطقه اختلاط اولیه وجود ندارد. هنگامی که فاضلاب توسط فاضلابروها وارد دریا می گردد. بسته به خصوصیات و پارامترهای دریایی نظیر لایه بندی حرارتی، لایه بندی شوری، لایه بندی دانسیته و جریانات دریایی و پارامترهای طراحی ترقیق و اختلاط اولیه که تحت کنترل طراح است تصفیه می گردد.

زمینه و هدف: از سال 2019 شیوع کرونا ویروس باعث یک اپیدمی در سراسر جهان شد و انتقال بیماری از طریق قطرات تنفسی به عنوان راه اصلی انتقال در سال 2020 اعلام شد. لذا در این مطالعه انتقال غیرمستقیم ویروس از طریق فاضلاب مورد بررسی قرار گرفته است. روش کار: پسابهای مربوط به تصفیه خانه های فاضلاب بیمارستانی و شهری در 5 منطقه استان اردبیل (شمال غرب ایران) مورد بررسی قرار گرفت. در مجموع 22 نمونه در دمای 20-درجه سانتیگراد نگهداری شدند و برای شناسایی ژنوم ویروسی از پرایمر ویژه و پروب واکنش زنجیره ای که ژنهای ORF1ab و N (ژن نوکلئوپروتئین) را هدف قرار میدهند، استفاده شد. یافته ها: در این تحقیق از مجموع نمونه های برداشت شده نتیجه سه نمونه مثبت بود و هر سه نمونه مثبت مربوط به فاضلاب ورودی بودند. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که اپیدمیولوژی فاضلاب (WBE) میتواند به عنوان یک روش مقرون به صرفه در تشخیص و پیش بینی عوامل بیماریزا در نظر گرفته شود و روشی موثر برای تصمیم گیری در جهت حفظ سلامت شهروندان تلقی گردد.

هر چند حضور گسترده میکروپلاستیک ها در محیط زیست در مطالعات زیادی نشان داده شده است، اما مقدار و منابع تولید آنها چندان مشخص نیست. در این میان، اغلب تصفیه خانه های فاضلاب به عنوان یکی از منابع اصلی تخلیه میکروپلاستیک ها به محیط در نظر گرفته می شوند. این مقاله برای اولین بار گزارشی از مقدار و ویژگی های میکروپلاستیک ها در یک تصفیه خانه فاضلاب شهری در ایران ارائه می دهد. بدین منظور، 30 لیتر نمونه مرکب 24 ساعته در 3 تکرار از خروجی دانه گیر تصفیه خانه فاضلاب ساری در دو فصل زمستان و بهار 1396-1397 گرفته شد و پس از عبور نمونه ها از الک های استیل 500، 300 و 37 میکرومتر، مواد آلی موجود در نمونه با استفاده از هیدروژن پراکسید هضم و میکروپلاستیک ها به روش جداسازی مبتنی بر چگالی با کمک نمک سدیم یدید استخراج و توسط استریومیکروسکوپ و دستگاه میکرورامان بررسی شدند. تعداد میکروپلاستیک در نمونه ها در زمستان و بهار به ترتیب 560±, 5188. 9 و 668±, 12666. 7 بر مترمکعب بود که تفاوت معنی داری را با یکدیگر نشان دادند. نوع غالب میکروپلاستیک ها فیبر با تعداد 544±, 4922. 2 و 655±, 12022. 2 بر مترمکعب به ترتیب در زمستان 96 و بهار 97 بود. در هر دو فصل، فیبرها و ذرات با اندازه 37-300 میکرومتر فراوان تر بودند و نوع و رنگ غالب فیبرها و ذرات به ترتیب پلی استر، پلی اتیلن و مشکی، آبی تشخیص داده شد. همچنین میزان میکروپلاستیک های ورودی به تصفیه خانه در دو فصل بهار و زمستان با یکدیگر متفاوت بود که ممکن است ناشی از اثر تغییرات آب و هوایی و فعالیت های مردم در دو فصل بر میزان میکروپلاستیک های رهاسازی شده به فاضلاب باشد.